Enjoy free delivery on all orders over €50

Eskobablog 2 - Houd het buiten de deur!

Huizen hebben de nare eigenschap om een soort dicht te slibben, ongemerkt. Ik herinner me nog toen ik in mijn vorige huis ging wonen, dat ik daar lege planken in allerlei kasten had. Een paar jaar later niet meer. Hoe kwam dat nou?

Er komt van alles sluipenderwijs onze huizen binnen. Post, cadeaus, spullen van je werk of kinderen, boodschappen, en soms van dat alles iets te veel. Of te snel.

Niet doen! Ja, dat klinkt zo makkelijk! Hoe doe je dat dan?

Persoonlijk ben ik een groot voorstander van ‘Houd het buiten de deur!’ Logische eerste stap, toch? Wat niet binnenkomt kan zich ook niet ophopen. Een van de makkelijkste binnensluipers om op te lossen is post. Een nee/nee of eventueel nee/ja sticker op je brievenbus scheelt al een hoop. Vrijwel alle verzekeringsmaatschappijen, energieleveranciers, telecomproviders (etc etc) en de Rijksoverheid bieden je de mogelijkheid om een account te openen op een persoonlijke pagina. Je kunt er ook je persoonlijke gegevens bijhouden en vaak ook facturen en je verbruik inzien. Het scheelt een hoop papier. Bankafschriften, ook zoiets. Kun je inzien op internet, papier is eigenlijk niet meer nodig. Op internet kun je ook heel makkelijk zoeken naar bepaalde betalingen.

Als fervente krantenlezer ben ik een paar jaar geleden begonnen met de krant op mijn tablet te lezen. Werkt prima en scheelt me toch een berg oud papier! Zo kun je ook met tijdschriften omgaan, of lezen wat je interesseert via Blendle. Of ze opzeggen, als ze zich ophopen omdat je er niet aan toe komt.

Wat kun je nog meer buiten de deur houden? Cadeaus, bijvoorbeeld. Krijg je elk jaar met je verjaardag goedbedoelde meuk? Vraag om een bijdrage voor een belevenis, concertkaartjes, iets waar je voor spaart of cadeaubonnen. Mensen dragen graag iets bij als je duidelijk maakt dat je graag een wat groter cadeau wilt en daarvoor alles bij elkaar legt. Of maak een verlanglijstje. Werkt ook heel goed voor kinderen! Soms krijg je ongevraagd spulletjes, bijvoorbeeld bij het Kruidvat als je iets koopt wat in de aanbieding is. Krijg je er zomaar iets bij, kan een dvd zijn of iets voor kinderen of een miniflesje haarlak. Als ik zoiets niet snel weg kan geven, belandt het meestal in de vuilnisbak. Zonde. “Nee, dank u wel”, is het beste antwoord.

Zelf ben ik met de jaren wijzer geworden… nouja, iets. Ik heb jarenlang veel gereisd voor mijn werk en kocht vaak aandenkens. Ook wel eens wat ik noem ‘mercy-aankopen’, van zielige oude vrouwtjes bijvoorbeeld. Als reisleidster kreeg ik ook vaak cadeautjes. Veel daarvan heb ik inmiddels weggedaan en de spullen die echt iets voor mij betekenen, staan bij mij thuis in de vitrinekast. Inmiddels koop ik nauwelijks meer souvenirs. Ik heb mezelf echt aangeleerd om geen impulsaankopen meer te doen. En op vakantie ben je eerder geneigd tot impulsaankopen. Daar is onderzoek naar gedaan: het begint al op Schiphol! Tegenwoordig geef ik mijn ouders geen echte cadeautjes meer als ik op vakantie ben geweest. Nee, ik breng iets te snoepen voor ze mee uit het land waar ik geweest ben. Zo zadel ik ze niet meer op met allerlei spullen.

Daar zeg je wat, trouwens: impulsaankopen. Het valt dus af te leren. Oh, we zijn allemaal menselijk en we tuinen er allemaal wel weer eens in. Ik heb de laatste tijd ook verschillende keren de impulsaankoop thuis nog eens goed bekeken, en hem uiteindelijk geretourneerd. Maar over het algemeen zeg ik nu tegen mezelf, als ik in de verleiding kom: niet doen, even over nadenken, morgen denk ik er misschien anders over. En heel vaak helpt dat!

Nog een goed principe: iets erin, iets eruit. Sommige mensen passen dat heel strikt toe, dus in die zin dat als er schoenen bij komen, er ook schoenen uit moeten. Een boek voor een boek. Ik ben er zelf niet zo streng in en mag van mezelf ook wel eens ‘vooruitwerken’. Ontegenzeggelijk scheelt het.

Een tijdje geleden haalde een poster die ik had gekocht niet eens mijn huis. Het was alleen niet helemaal de bedoeling. Ik had hem gezien bij een winkel op het station in Rotterdam, na goed nadenken aangeschaft, en liet hem bij het uitstappen per ongeluk in de trein liggen. Ja, zo lukt het wel met iets erin, iets eruit!!