Enjoy free delivery on all orders over €50

Eskobablog 3 - Wanneer het lastig is om spullen los te laten

(losjes gebaseerd op Nourishing minimalism)

Het loslaten van spullen valt mensen vaak zwaar, dat kunnen we rustig stellen. Allerlei verplichtingen of zelfs angsten steken de kop op in hun gedachten: dit kún je niet wegdoen. Stel, je hebt een oude vaas, die je eigenlijk niet eens mooi vindt en nooit gebruikt, maar hij staat nog steeds in de kast. Tsja, wat te doen? Het helpt om hier een paar nuchtere vragen aan jezelf te stellen. Als je vier of vijf keer vraagt: waarom?, dan krijg je ineens een ander beeld. Dat gaat dan bijvoorbeeld ongeveer zo:

Waarom zou ik deze oude vaas houden? Omdat hij al generaties in de familie is.

Waarom? Oma wilde dat hij in de familie zou blijven.

Waarom? Omdat haar vader opgroeide in de crisisjaren en haar op het hart drukte dat je nooit iets weg mag doen.

Waarom? Omdat het toen heel moeilijk was om aan spullen te komen.

Geldt dat nu ook nog? Nee.

Deze vaas is dus generaties lang bewaard uit angst. Hun angst, niet jouw angst. In deze tijd van overvloed kunnen wij heel makkelijk nieuwe spullen kopen, lenen of via de kringloop verkrijgen. Is de vaas nog helemaal heel en is hij geld waard? Probeer hem te verkopen. Lukt dat niet of is hij niet veel waard? Misschien vindt iemand anders hem helemaal te gek. Gun de vaas een tweede leven en iemand anders de lol ervan. Breng hem naar de kringloop. Het kan je helpen om een foto te maken. Zo hoef je niet bang te zijn dat je vergeet hoe het voorwerp eruit zag, maar je maakt wel ruimte vrij. Ook in je hoofd!

En over angst: je brengt jezelf ertoe iets weg te doen en werkelijk waar, dan zul je altijd zien: een week later is het ineens nodig. Stel je eens voor dat het echt gebeurt: je hebt jarenlang een oud strijkijzer bewaard want dat zou nog wel eens handig kunnen zijn als een neefje of nichtje op kamers ging. Bij een opruimsessie besluit je het weg te doen. Nog geen week later blijkt dat het strijkijzer van de buurvrouw kapot is gegaan en dat ze het graag even had willen lenen. Maar wat gebeurt hier nu echt? Het wegdoen van het gros van de spullen levert geen problemen op, maar dit ene geval springt er natuurlijk uit. Je ziet je redenering bevestigd: “Ik heb het altijd geweten! Het is toch wel nuttig om veel dingen te bewaren.”

Terwijl, als je hier nuchter naar kijkt, ook kunt zeggen: je bewaart een voorwerp voor je-weet-maar-nooit, maar als dan het moment is gekomen dat het daadwerkelijk nodig is, is de kans groot dat je niet weet waar het is gebleven. Of blijkt het toch verouderd of stuk te zijn. Er zijn organizers die zeggen: als je iets al jaren bewaart voor ooit, maar je kunt het binnen 20 minuten voor 20 euro of minder vervangen, doe het dan weg. Los van het feit of iemand die 20 euro te besteden heeft, is dit geen antwoord op die mentale kwestie: behoudzucht, dingen die nog bruikbaar zijn tegen de klippen op bewaren. Iedereen die spullen heeft bewaard die al twee jaar, tien jaar of misschien zelfs al twintig jaar werkeloos op zolder liggen te verstoffen, snapt dat dat redelijk zinloos is. Maar ja… wat als? Als je je daar niet van los kan maken, kan dat op je drukken. In feite maak je er een pijnlijk moment van terwijl dat nog niet aan de orde is. En misschien wel nooit aan de orde komt.

Zoals ik ook op mijn website schrijf: Twijfels horen erbij. Het kan nu eenmaal gebeuren dat je de keus maakt om iets weg te doen wat je een week later nodig hebt. Je kunt het niet meer terughalen. Het is gewoon heel jammer. Je kunt het zien als een leerzaam moment: je hebt spijt, het is jammer, maar de wereld draait gewoon door. Wat goed kan helpen is het tijdelijk ergens anders onderbrengen van twijfelgevallen: bijvoorbeeld in een doos in de garage of bij iemand anders thuis. Spreek met jezelf af dat als het een bepaalde, afgebakende periode niet nodig is geweest en je het niet hebt gemist, het alsnog weg gaat. Dit kan je over de drempel helpen. Succes met loslaten!