Enjoy free delivery on all orders over €50

Eskobablog 7 - Wat is minimalisme nou precies?

Wat voor beeld heb je voor ogen bij het begrip minimalisme? Een leeg huis met alleen een witte bank in de woonkamer? Alles digitaal doen en hebben? Kinderen die maar heel weinig speelgoed hebben? Nooit iets kopen?

Je vult het zelf in

De waarheid is: er bestaat geen vaste definitie van minimalisme. Maar er bestaan wel een heleboel boeken en blogs die over minimalisme gaan, en vaak zeggen die: minimalisme is een heel individuele keuze en heeft helemaal niet zoveel met spullen te maken. Ja, het begint vaak met een proces van ontspullen, maar gaandeweg komt daar dan zoiets als bewuster leven bij: je bewust zijn van je aankopen, van wat je echt nodig hebt en wat niet. Het gaat over schuldenvrij leven en je ecologische voetafdruk. Minder hoeven werken omdat je minder geld nodig hebt, want je hebt weinig spullen nodig en daarom kun je misschien zelfs wel met een kleiner huis toe. Daar raak je aan de crux: keuzes maken en meer met de kwaliteit van je leven bezig zijn, met de mensen in je leven, dan met materialistische dingen. Als de minimalist dan geld uitgeeft, dan aan kwalitatief hoogwaardige spullen die lang meegaan. En, en dat is wat mij betreft een van de belangrijkste aspecten, aan belevenissen en aan het samenzijn met andere mensen. Aan het scheppen van herinneringen, kortom.

Maar goed, iedereen kan dus een minimalist zijn op zijn eigen manier. Je kunt een digitale nomade zijn met niets meer dan een laptop en een paspoort, in een tiny house gaan wonen of een shopstop volhouden, of je huis actief opruimen en leger maken, de mogelijkheden zijn eindeloos. Hoe je begint en waar je eindigt, dat vult iedereen verschillend in.

Mijn eigen invulling is (op dit moment) dat ik eigenlijk niets in huis wil hebben dat ik niet echt gebruik, of waar ik geen plezier aan beleef. Ik heb dus bepaald geen leeg huis! Als er wel eens iets binnensluipt dat daar niet aan voldoet, dan probeer ik dat zo snel mogelijk op te maken of weg te geven. Ik doe niet aan voorraden. Tuurlijk, ik koop wel eens wat extra’s, want ik ben geen dief van m’n eigen portemonnee dus let ik op wat er in de reclame is. 2 voor de prijs van 1 van iets wat ik vaak gebruik? Doen! Maar ik heb dus geen kasten vol. Ik ben al jaren aan het opruimen en het ging in het begin keihard. Ik had echt een huis vol zooi! Toen ging ik verhuizen en dat was een goede aanleiding om het voort te zetten. Mijn verhuizing is inmiddels bijna drie jaar achter de rug en nog vrijwel elke week gaat er wel iets uit. Wat zijn de laatste items? Een paar sandaaltjes dat kapot ging, ik had ze al een keer gelijmd, nu was het genoeg geweest. Een vaasje dat ik echt nooit gebruik. En boeken, aan de lopende band gaan er boeken uit.

Fotoalbums wegdoen?

Zou je het je kunnen voorstellen om fotoalbums weg te gooien? Ik had er heel veel uit de tijd dat ik reisbegeleider was, grote albums met echte foto’s en vaak ook kaartjes en extraatjes erbij geplakt. En ik had wat oudere albums van vakanties met mijn exen. Allemaal zaten ze me in de weg, want ik keek er nooit meer naar om en ze namen wel veel plaats in beslag. Bovendien ben ik op sommige plaatsen later nog vaker geweest en heb toen veel mooiere foto’s gemaakt. Na rijp beraad ben ik ze maar gaan doorbladeren. Bleek dat ik er echt niet meer warm van werd. Het was voltooid verleden tijd. Sommige foto’s die ik leuk vond heb ik eruit gescheurd, en in een envelop gestopt. De albums, ik geloof vijf om mee te beginnen, heb ik zonder er veel bij na te denken weggegooid. Nooit spijt van gekregen en wat een ruimte scheelde dat! De volgende vier waren uit een wat latere periode, toen ik al een digitale camera had. Alle foto’s die erin waren geplakt had ik dus ook op mijn laptop staan. Van de ‘bijplaksels’ heb ik sommige dingen eruit gescheurd en ook weer in een mapje gedaan. En opnieuw zonder problemen een stapel van die maxi-albums in de container gegooid. Ja, ik heb ooit veel tijd besteed aan het inplakken van al die foto’s en het schrijven van de bijschriften. Dat ging wel door me heen. Maar wat had ik daaraan als die albums in een plastic doos zaten onderin een kast en ik er jarenlang niet naar omkeek? Die foto’s ben ik niet kwijt en de echt leuke dingen heb ik nog. Kortom, ik voelde opluchting. Ik sluit niet uit dat ik deze actie binnenkort herhaal met andere oude albums. En heb ik ooit nog omgekeken naar die envelop met uitgescheurde foto’s? Om eerlijk te zijn: nee. Maar die neemt heel wat minder plek in beslag en zit me niet in de weg.

Zo ben ik zelf dus langzaam maar zeker aan het minimaliseren. Al opruimend ben ik er achter gekomen dat ik persoonlijk maar aan heel weinig spullen echt ben gehecht. Het gebeurt me zelden of nooit dat ik iets mis. Soms maak ik een foto ergens van. Gewoon om niet te vergeten hoe het eruit zag. Het klinkt een beetje clichématig maar ik vind het dus echt bevrijdend. Die zooi drukt mentaal niet meer op me, ik heb meer ruimte, ik vind het heerlijk. Ik weet wat ik bezit en waar het is.

Ik eindig deze blog niet met de gebruikelijke aanmoediging van ‘probeer het eens een tijdje en kijk of het voor jou werkt.’ Minimalisme komt in alle soorten en maten, voor iedereen ziet het er anders uit. Als je je erdoor aangesproken voelt, bekijk dan welke vorm voor jou interessant is.

Maar één ding staat wat mij betreft vast: als je meer rust en harmonie in je leven, je hoofd en je huis wilt, begin dan met opruimen. Opruimen werkt altijd. Less is more.